துருக்கி: தென்மேற்கு துருக்கியில் அமைந்துள்ள கயாக்கோய் (Kayaköy) என்ற பழமையான நகரம், நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக மக்கள் வாழ்வின்றி கைவிடப்பட்ட நிலையில் காணப்படுகிறது. ஒரு காலத்தில் ஆயிரக்கணக்கான கிரேக்க மரபுவழி கிறிஸ்தவர்கள் வாழ்ந்த செழிப்பான குடியிருப்பாகத் திகழ்ந்த இந்த நகரம், 1920களில் இடம்பெற்ற கட்டாய மக்கள் பரிமாற்றத்தின் விளைவாக வெறிச்சோடிப் போனது. இன்று சிதிலமடைந்த வீடுகள், தேவாலயங்கள், பாடசாலைகள் மற்றும் பழைய நீரூற்றுகளுடன் வரலாற்றின் சாட்சியாக இந்த நகரம் காட்சியளிக்கிறது.
துருக்கியின் தென்மேற்குப் பகுதியில் உள்ள முக்லா (Muğla) மாகாணத்தில் அமைந்துள்ள கயாக்கோய், ஒரு சாதாரண சுற்றுலாத் தலமல்ல. கடந்த காலத்தின் அரசியல் மாற்றங்களும், மக்களின் இடம்பெயர்வும், பிரிந்த குடும்பங்களின் துயரங்களும் ஒன்றாகப் பதிந்துள்ள வரலாற்றுச் சின்னமாக இது விளங்குகிறது.
ஒரு காலத்தில் ‘லெவிசி’ (Levissi) என அழைக்கப்பட்ட இந்த நகரம், சுமார் ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன்னர் குறைந்தது 10,000 கிரேக்க மரபுவழி கிறிஸ்தவர்களைக் கொண்ட பரபரப்பான குடியிருப்பாக இருந்ததாக CNN வெளியிட்டுள்ள பயணக் கட்டுரை குறிப்பிடுகிறது. கைவினைத் தொழிலாளர்கள், காலணிகள் தயாரிப்பாளர்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு தொழில்களில் ஈடுபட்ட மக்கள் இங்கு வாழ்ந்தனர். அப்பகுதியிலிருந்த முஸ்லிம் துருக்கிய விவசாயிகளுடனும் அவர்கள் இணக்கமாக வாழ்ந்து வந்தனர்.
ஆனால், துருக்கி குடியரசு உருவான காலப்பகுதியில் ஏற்பட்ட அரசியல் மற்றும் சமூக மாற்றங்கள் இந்த மக்களின் வாழ்க்கையை முற்றிலும் மாற்றின. 1919 முதல் 1922 வரை இடம்பெற்ற கிரேக்க – துருக்கியப் போருக்குப் பின்னர் இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான உறவுகள் பதற்றமடைந்தன. இதன் தொடர்ச்சியாக, இரு நாடுகளிலும் வாழ்ந்த குறிப்பிட்ட மத மற்றும் தேசிய அடையாளங்களைக் கொண்ட மக்களைப் பரிமாற்றம் செய்யும் நடவடிக்கை முன்னெடுக்கப்பட்டது.
கட்டாய மக்கள் பரிமாற்றம்: வெறிச்சோடிய லெவிசி
1923 ஜனவரி 30ஆம் திகதி லோசான் நகரில் கையெழுத்திடப்பட்ட கிரேக்க – துருக்கிய மக்கள் பரிமாற்ற ஒப்பந்தம், இந்த வரலாற்று மாற்றத்தின் முக்கிய காரணிகளில் ஒன்றாக அமைந்தது.
அந்த ஒப்பந்தத்தின் முதலாம் உறுப்புரையின்படி, துருக்கியில் வாழ்ந்த கிரேக்க மரபுவழி கிறிஸ்தவர்களும், கிரேக்கத்தில் வாழ்ந்த முஸ்லிம் மக்களும் கட்டாயமாகப் பரிமாற்றம் செய்யப்பட வேண்டியிருந்தது. சில குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் வாழ்ந்த மக்களுக்கு மட்டும் விதிவிலக்குகள் வழங்கப்பட்டிருந்தன. இதன் காரணமாக, துருக்கியின் பல பகுதிகளில் வாழ்ந்த கிரேக்க கிறிஸ்தவர்கள் தங்களது வீடுகளையும் வாழ்விடங்களையும் விட்டு வெளியேற வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.
கயாக்கோயில் வாழ்ந்த கிரேக்க மக்களும் இந்த நடவடிக்கையின் கீழ் வெளியேறினர். பல தலைமுறைகளாக வாழ்ந்த வீடுகள், தொழில்கள், வழிபாட்டுத் தலங்கள் மற்றும் சமூக உறவுகளை விட்டுவிட்டு அவர்கள் கிரேக்கத்துக்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தது.
அந்தக் காலத்தில் மக்கள் வெளியேறும்போது ஏற்பட்ட துயரமான சம்பவங்கள் குறித்து, கயாக்கோயில் இன்று சிறிய உணவகத்தை நடத்தி வரும் ஐசுன் எகிஸ் (Aysun Ekiz) தனது குடும்பத்தினரிடமிருந்து அறிந்துகொண்ட கதைகளைப் பகிர்ந்துள்ளார்.
அவரது தாத்தா, பாட்டி உள்ளிட்ட குடும்பத்தினர் அங்கு தங்கியிருந்த சில துருக்கியக் குடும்பங்களில் அடங்கியிருந்தனர். கிரேக்க மக்கள் தங்களது வீடுகளை விட்டுச் செல்ல விரும்பாமல் அழுததாகவும், சிலர் தாங்கள் மீண்டும் திரும்பி வருவோம் என்ற நம்பிக்கையில் தங்களது குழந்தைகளைக்கூட துருக்கிய நண்பர்களின் பராமரிப்பில் விட்டுச் சென்றதாகவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார். ஆனால், அவர்கள் மீண்டும் திரும்பி வரவில்லை எனவும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
புதிய குடியேறிகளும் கைவிடப்பட்ட நகரமும்
கிரேக்க மக்கள் வெளியேறிய பின்னர், கிரேக்கத்தின் கவாலா (Kavala) உள்ளிட்ட பகுதிகளில் வாழ்ந்த முஸ்லிம் துருக்கிய மக்கள் கயாக்கோயில் குடியேற்றப்பட்டனர். எனினும், புதிய சூழல் மற்றும் வாழ்க்கை முறையில் ஏற்பட்ட சிரமங்கள் காரணமாக அவர்களில் பலர் அங்கு நீண்டகாலம் தங்க விரும்பவில்லை எனக் கூறப்படுகிறது.
கயாக்கோயின் வீடுகள் நீல நிறத்தில் வர்ணம் பூசப்பட்டிருந்தமை, அப்பகுதியில் தேள் மற்றும் பாம்புகளைத் தடுக்கும் பாரம்பரிய நம்பிக்கையுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. புதிய குடியேறிகளுக்கு அந்தச் சூழல் பிடிக்கவில்லை என்றும், பலர் நகரத்தை விட்டு வெளியேறியதாகவும் CNN கட்டுரை குறிப்பிடுகிறது.
இதன் விளைவாக, ஒரு காலத்தில் வர்த்தகத்திலும் சமூக வாழ்க்கையிலும் முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்த கயாக்கோய் படிப்படியாக மக்கள் நடமாட்டமற்ற பகுதியாக மாறியது. அங்கு தங்கியிருந்த சில குடும்பங்கள் மட்டுமே நகரின் விளிம்புப் பகுதிகளில் தொடர்ந்து வாழ்ந்தன.
2,500 வீடுகளின் சிதிலங்கள்
இன்றைய கயாக்கோயில் சுமார் 2,500 வீடுகளின் எச்சங்கள் காணப்படுவதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. பெரும்பாலான வீடுகளின் கூரைகள் அழிந்துள்ளதுடன், சுவர்கள் இடிந்து விழுந்து அவற்றுக்குள் தாவரங்கள் வளர்ந்துள்ளன. பல தசாப்தங்களாகப் பராமரிப்பின்றி இருந்ததால் கட்டடங்களின் கட்டுமானப் பொருட்களும் இயற்கைச் சூழலின் தாக்கத்தால் சிதைந்துள்ளன.
நகரின் வீடுகள் பெரும்பாலும் இரண்டு மாடிகளைக் கொண்டவையாக அமைக்கப்பட்டிருந்தன. ஒரு வீட்டின் நிழல் மற்றொரு வீட்டின் மீது விழுந்து சூரிய ஒளியைத் தடுக்காத வகையில் அவை இடைவெளி விட்டு கட்டப்பட்டிருந்ததாக எகிஸ் தெரிவித்துள்ளார்.
சில வீடுகளின் அடித்தளங்களில் தோல் பதனிடுவதற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்ட குழிகள் இன்னும் காணப்படுகின்றன. அக்காலத்தில் தோல் பதனிடுதல் மற்றும் காலணி தயாரித்தல் போன்ற தொழில்கள் அங்கு பொதுவாக இடம்பெற்றிருந்தன என்பதற்கு இவை சான்றுகளாக உள்ளன.
மேலும், நகரில் பல வீடுகளில் நீரைச் சேமிப்பதற்காக அமைக்கப்பட்டிருந்த பழமையான நீர்த்தொட்டிகளும் காணப்படுகின்றன. அக்காலத்தில் குழாய் மூலம் நீர் விநியோகம் இல்லாததால், குடிநீர் கழுதைகள் மூலம் கொண்டுவரப்பட்டதாக எகிஸ் தெரிவித்துள்ளார்.
சுகாதார வசதிகள் குறைவாக இருந்த அந்தக் காலத்தில் மக்கள் அன்றாடத் தேவைகளுக்காக பழைய துணிகளைப் பயன்படுத்தியதாகவும், பின்னர் அவற்றை எரிபொருளாக அல்லது தோட்டங்களுக்கான உரமாகப் பயன்படுத்தியதாகவும் அவர் நினைவுகூர்ந்துள்ளார்.
இவ்வாறான எளிமையான வாழ்க்கை முறையைக் கொண்டிருந்தபோதிலும், கயாக்கோய் அப்பகுதியின் முக்கிய வர்த்தக மையமாக விளங்கியதாகவும், அருகிலுள்ள துறைமுக நகரமான ஃபெத்தியே (Fethiye) நகரத்தையும் விட அதிக வர்த்தகச் செழிப்பைக் கொண்டிருந்ததாகவும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
இயற்கை அனர்த்தங்களால் மேலும் சிதையும் வரலாற்றுச் சின்னம்
கயாக்கோயின் அழிவுக்கு மக்கள் வெளியேற்றம் மட்டுமன்றி, இயற்கைச் சூழலின் தாக்கங்களும் காரணமாக அமைந்துள்ளன.
அப்பகுதியை ஆய்வு செய்தவரும் ‘A Guide to Kayaköy’ நூலின் இணை ஆசிரியருமான ஜேன் அகடே (Jane Akatay), நிலநடுக்கங்கள், புயல்கள், கடுமையான மழை மற்றும் காலநிலை மாற்றங்கள் ஆகியவை அங்குள்ள கட்டடங்களின் சிதைவுக்கு முக்கிய காரணங்களாக இருந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
கட்டடங்களை இணைத்திருந்த சாந்து மற்றும் கட்டுமானப் பொருட்கள் காலப்போக்கில் வலுவிழந்ததால் சுவர்கள் இடிந்து விழுந்துள்ளன. தொடர்ச்சியான பராமரிப்பு இல்லாமையும் இந்தச் சிதைவுகளை அதிகரித்துள்ளது.
தேவாலயங்களும் பழைய பாடசாலையும்
கயாக்கோயின் முக்கியமான கட்டடங்களில் ஒன்றாக மேல் தேவாலயம் (Upper Church) காணப்படுகிறது. மங்கலான இளஞ்சிவப்பு நிறச் சுவர்களையும் வளைந்த கூரைகளையும் கொண்ட இந்தக் கட்டடம் தற்போது சிதிலமடைந்த நிலையில் இருப்பதால் பார்வையாளர்கள் உள்ளே செல்வதற்கு அனுமதி இல்லை.
நகரின் உயரமான பகுதியில் அமைந்துள்ள பழைய பாடசாலையின் சிதிலங்களிலிருந்து கீழே உள்ள வீடுகளையும் தேவாலயங்களையும் பார்வையிட முடியும். அந்தக் கட்டடத்தின் மேற்பகுதியில் துருக்கியின் தேசியக் கொடி பறக்கவிடப்பட்டுள்ளது.
மேலும், பள்ளத்தாக்கின் மறுபுறத்தில் அமைந்துள்ள சிறிய தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் பாதையும் சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவர்கிறது. பாறைகள் மற்றும் பைன் மரங்கள் நிறைந்த உயரமான பாதையைக் கடந்து செல்லும்போது, சிறிய குவிமாடக் கூரையைக் கொண்ட தேவாலயத்தை அடைய முடியும். அதன் உட்புறம் தற்போது முற்றிலும் வெறுமையாகக் காணப்படுகிறது.
அங்கிருந்து கீழே பார்க்கும்போது அடர்ந்த மரங்கள் நிறைந்த மலைப்பகுதியையும் ஏஜியன் கடலின் நீல நிற நீர்ப்பரப்பையும் காண முடிகிறது. ஒரு காலத்தில் மக்கள் வாழ்ந்த இந்த நகரத்தின் தோற்றம், இன்றும் கடந்த காலத்தை நினைவூட்டும் வகையில் அமைந்துள்ளது.
சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவரும் அமைதியான நகரம்
தற்போது கயாக்கோய் சுற்றுலாப் பயணிகள் பார்வையிடும் வரலாற்றுச் சுற்றுலாத் தலமாக விளங்குகிறது. நகரின் பிரதான நுழைவுப் பகுதியில் அமைந்துள்ள சிறிய நுழைவுச் சீட்டு மையத்தில் கட்டணம் செலுத்தி உள்ளே செல்ல முடியும் என CNN கட்டுரை தெரிவிக்கிறது. அங்கு நடந்து சென்று வீடுகள், தேவாலயங்கள், பாடசாலை மற்றும் பழைய நீரூற்று உள்ளிட்ட இடங்களைப் பார்வையிடலாம்.
நகரின் பாதைகள் சில இடங்களில் மிகவும் குறுகலாகவும் மேடு பள்ளங்களுடனும் காணப்படுகின்றன. சில சந்துகள் முடிவடையும் இடங்களைக் கொண்டிருப்பதால், பார்வையாளர்கள் கவனமாகச் செல்ல வேண்டியுள்ளது. மேலும், பல கட்டடங்கள் இடிந்து விழும் அபாயத்தில் இருப்பதால் அவற்றுக்குள் நுழைய வேண்டாம் என அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளது.
கயாக்கோயின் வரலாற்றைப் பார்வையிட வருபவர்கள் குறைந்தது சில மணித்தியாலங்களை ஒதுக்குவது பொருத்தமானது எனக் கட்டுரை குறிப்பிடுகிறது. சுற்றுலாப் பயணிகள் குறைவாக இருக்கும் நேரங்களில், ஒரு காலத்தில் மக்கள் கூட்டத்தால் நிறைந்திருந்த வீதிகளில் தனியாக நடந்து சென்று அந்த நகரின் கடந்தகால வாழ்க்கையை கற்பனை செய்து பார்க்க முடியும்.
துருக்கியின் உத்தியோகபூர்வ அருங்காட்சியகத் தகவல்களின்படி, கயாக்கோய் அமைந்துள்ள பகுதியின் பண்டைய வரலாறு கி.மு. மூன்றாம் ஆயிரமாண்டு வரையிலும் செல்கிறது. அங்கு காணப்படும் தற்போதைய கட்டடத் தொகுதிகள், ‘லெவிசி’ என அழைக்கப்பட்ட காலத்தில் கிரேக்க மக்களால் அமைக்கப்பட்டவை எனவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஒரு காலத்தில் ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் வாழ்விடமாகவும் வர்த்தக மையமாகவும் இருந்த கயாக்கோய், இன்று அமைதியான சிதில நகரமாக மாறியுள்ளது. அதன் ஒவ்வொரு வீடும், தேவாலயமும், குறுகிய வீதியும் கடந்த நூற்றாண்டின் மக்கள் இடம்பெயர்வு வரலாற்றையும் பிரிந்துபோன குடும்பங்களின் நினைவுகளையும் எடுத்துரைக்கும் சாட்சிகளாகத் திகழ்கின்றன.





