மக்களின் சராசரி ஆயுட்காலம் அதிகரித்து வரும் நிலையில், முதுமையில் அவர்களை யார் கவனிப்பார்கள் என்ற கேள்வி பல குடும்பங்களுக்கு முக்கியமான சமூகச் சவாலாக உருவெடுத்து வருகிறது.
தமிழ்நாட்டில் 60 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகிறது. 2021ஆம் ஆண்டின் தரவுகளின்படி, இந்திய மக்கள்தொகையில் 9 சதவீதம் பேர் 60 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்கள். தமிழ்நாட்டில் இந்த விகிதம் 12.09 சதவீதமாக காணப்படுகிறது.
ஐக்கிய நாடுகள் மக்கள் தொகை நிதியத்தின் 2023ஆம் ஆண்டு அறிக்கையின்படி, 2036ஆம் ஆண்டில் தமிழ்நாட்டின் மக்கள்தொகையில் 20.8 சதவீதம் பேர் 60 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களாக இருப்பார்கள் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
இதனால் முதியோர் பராமரிப்பு என்பது குடும்பங்களின் தனிப்பட்ட பிரச்சினையாக மட்டுமன்றி, எதிர்காலத்தில் சமூக அளவில் எதிர்கொள்ள வேண்டிய முக்கிய சவாலாக மாறி வருகிறது.
🏠 முழுநேர பொறுப்பாக மாறும் முதியோர் பராமரிப்பு
வேலூரைச் சேர்ந்த மீனா மோகன், தனது வயதான மாமியாரை தினசரி கவனித்து வருகிறார்.
காலையில் எழுப்புவது, பல் துலக்க உதவுவது, சிறுநீர் பையை மாற்றுவது, உணவு தயாரித்து ஊட்டுவது, குளிப்பாட்டுவது மற்றும் கழிவறைக்குச் செல்லும்போது உதவுவது என அவரது அன்றாட வாழ்க்கை முழுவதும் பராமரிப்புப் பணிகளால் நிரம்பியுள்ளது.
இவ்வாறான பொறுப்புகள் சில குடும்பங்களில் அன்பின் வெளிப்பாடாக ஆரம்பித்தாலும், காலப்போக்கில் வேலை நேரம், ஓய்வு மற்றும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை பாதிக்கும் முழுநேரப் பொறுப்பாக மாறுகின்றன.
👵 முதியோரை பராமரிக்கும் மற்றொரு முதியோர்
சென்னையைச் சேர்ந்த 63 வயதான மகாலட்சுமி, 90 வயதான தனது தாயை கவனித்து வருகிறார்.
அவரது தாயார் விழுந்த பின்னர் நடமாட்டம் குறைந்துள்ளதால், அன்றாட நடவடிக்கைகளுக்கே உதவி தேவைப்படுகிறது.
அதே நேரத்தில், மகாலட்சுமிக்கும் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக கணுக்கால் வலி இருப்பதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அவரை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்வது அவரது மகளின் பொறுப்பாக உள்ளது.
இதன் மூலம் ஒரே குடும்பத்தில் ஒரு தலைமுறை இன்னொரு தலைமுறையை கவனிக்கும் நிலையில், அடுத்த தலைமுறை அவர்களை கவனிக்கும் சூழலும் உருவாகியுள்ளது.
🧠 உடல் நலத்துடன் மனநலமும் முக்கியம்
முதியோர் பராமரிப்பு என்பது உணவு மற்றும் மருந்துகளை வழங்குவது மட்டுமல்ல.
76 வயதான ஸ்கிசோஃபிரினியா பாதித்த மாமியாரை கவனித்து வரும் பத்மாவின் அனுபவமும் இதை வெளிப்படுத்துகிறது.
முதியவர்களுக்கு பாதுகாப்பற்ற உணர்வு, தனிமை, அச்சம் மற்றும் தங்களது மதிப்பு குறைந்துவிட்டதாக உணரும் நிலை போன்ற மனநலப் பிரச்சினைகளும் ஏற்படக்கூடும்.
எனவே முதியோர் பராமரிப்பில் உடல் நலத்துடன் மனநலத்திற்கும் முக்கியத்துவம் வழங்க வேண்டியுள்ளது.
👩🦳 ‘கண்ணுக்குத் தெரியாத பராமரிப்பாளர்கள்’
முதியோரை கவனிக்கும் குடும்ப உறுப்பினர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் தங்களது பொறுப்புகளை வெளிப்படையாகக் கூறாமல் தொடர்ந்து செய்து வருகின்றனர்.
இதனால் அவர்களின் தூக்கம், வேலை, விடுமுறை மற்றும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை பாதிக்கப்படலாம்.
குடும்ப உறுப்பினர்கள் வெவ்வேறு நகரங்கள் அல்லது நாடுகளில் வசிக்கும் சூழலில், ஒருவரின் மீது மட்டுமே முழுமையான பராமரிப்புப் பொறுப்பு விழும் நிலையும் உருவாகிறது.
🏢 மாற்று பராமரிப்பு வசதிகள்
இந்தப் பராமரிப்பு இடைவெளியை நிரப்பும் வகையில் இந்தியாவில் Assisted Living எனப்படும் உதவியுடனான முதியோர் வாழ்விடங்களும் உருவாகி வருகின்றன.
இங்கு மருத்துவர்கள், ஊட்டச்சத்து அடிப்படையிலான உணவு, அவசர மருத்துவ வசதிகள், சமூகச் செயல்பாடுகள் மற்றும் தனிமையைக் குறைக்கும் நடவடிக்கைகள் போன்ற சேவைகள் வழங்கப்படுகின்றன.
எனினும் இத்தகைய வசதிகளுக்கான செலவு பல குடும்பங்களுக்கு சவாலாக இருக்கக்கூடும்.
🌏 சிங்கப்பூர் மற்றும் கேரளத்தின் அணுகுமுறை
முதியவர்கள் முடிந்தவரை தங்களது சொந்த வீடுகளிலும் சமூகங்களிலும் வாழ்வதற்கு உதவும் வகையில் சிங்கப்பூரில் சமூகப் பராமரிப்பு குடியிருப்புகள், முதியோர் மையங்கள் மற்றும் வீடுகளுக்குச் சென்று வழங்கப்படும் மருத்துவம் மற்றும் செவிலியர் சேவைகள் போன்ற திட்டங்கள் செயல்படுத்தப்படுகின்றன.
அதேபோன்று கேரளத்தில் சமூக அடிப்படையிலான நீண்டகால பராமரிப்பு முறைகள் காணப்படுகின்றன. செவிலியர்கள், தன்னார்வலர்கள், உள்ளாட்சி அமைப்புகள் மற்றும் சமூகக் குழுக்கள் இணைந்து வீட்டிலேயே முதியோருக்கு பராமரிப்பு வழங்குகின்றன.
👨👩👧👦 குடும்பத்தைத் தாண்டிய சமூகப் பொறுப்பு
மக்களின் சராசரி ஆயுட்காலம் அதிகரித்து வரும் நிலையில், நீண்ட காலம் வாழ்வது மட்டுமல்லாமல் அந்தக் காலத்தை கண்ணியத்துடனும் சுயமரியாதையுடனும் வாழ்வதற்கான சூழலை உருவாக்குவதும் முக்கியமாகிறது.
முதியோர் பராமரிப்பில் பயிற்சி பெற்ற பணியாளர்கள், வீட்டு அடிப்படையிலான பராமரிப்பு சேவைகள், சமூக ஆதரவு வலையமைப்புகள் மற்றும் மலிவான தொழில்முறை பராமரிப்பு வசதிகள் ஆகியவை எதிர்காலத்தில் அதிகம் தேவைப்படலாம்.
2000களின் தொடக்கத்தில் இந்தியர்களின் சராசரி ஆயுட்காலம் சுமார் 62–63 ஆண்டுகளாக இருந்த நிலையில், 2020–24 காலப்பகுதிக்கான அதிகாரப்பூர்வ மதிப்பீடுகளின்படி அது சுமார் 70.6 ஆண்டுகளாக உயர்ந்துள்ளது.
ஆயுட்காலம் அதிகரிக்கும் நிலையில், முதுமையை எதிர்கொள்ள தேவையான பராமரிப்பு அமைப்புகளையும் அதற்கேற்ப உருவாக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டுள்ளது.
“90 வயது வரை வாழலாம்; ஆனால் அந்த வயதில் நம்மை கவனிக்க நேரம், மனிதவளம், பொருளாதார வசதி மற்றும் சமூக ஆதரவு இருக்குமா?” என்ற கேள்வியே எதிர்கால முதியோர் பராமரிப்பின் முக்கிய சவாலாக மாறியுள்ளது.
